Blog Jacques Nieuwlaat

We worden voorbij gelopen

Gepubliceerd op 01 augustus 2011
Ik heb het natuurlijk niet over hardlopen want daarin hebben we sinds kort ineens Churandy Martina geërfd die voor ons misschien wel een medaille gaat ophalen in London volgend jaar. Nee, ik heb het uiteraard over de ontwikkelingen op en rond de dartsbaan. Sinds de uitbraak van dartsfever in Nederland zo rond 1998 hebben wij ons als kikkerlandje heel snel omhoog gewerkt naar een plaats in de absolute top van de dartswereld. Eigenlijk hoefde wij alleen maar Engeland voor ons te dulden als het ging om topspelers.
201108 01
201108 02
201108 03

Er waren zelfs tijden dat we de absolute top waren. Raymond van Barneveld heeft een flinke tijd nummer 1 gestaan op de BDO wereldranglijst en is daar ook vier keer wereldkampioen geworden. Daarnaast pakte hij veelvuldig andere grote titels op zodat we ons toch een tijdje dartsnatie nummer 1 mochten noemen. In die tijd had nog nagenoeg niemand gehoord van een ‘andere’ dartsbond dus daar hoefde we ons ook geen zorgen om te maken. En als Barney het dan een keertje liet liggen stonden er wel andere mannen op, Co Stompé werd een echte volksheld door de halve finale van de Embassy in 2000 te halen. Ook met de opvolging leek het wel goed te komen. Ineens was daar Jelle Klaasen die de harten van ons stal toen hij in 2006 de wereldtitel overnam van Barney en dan was er ook nog het wonderkind uit Boxtel, Michael van Gerwen die op 17 jarige leeftijd de Winmau World Masters won. Kortom het kon niet op. Ook na de overstap van Barney naar de PDC leek er geen vuiltje aan de lucht, in no-time won hij daar het ene toernooi na het andere en bij zijn eerste poging werd hij ook nog meteen wereldkampioen door de keizer van het tungsten Phil Taylor te verslaan. En waar staan we nu anno 2011? Van Barneveld is nog steeds onze hoogste troef, maar moet inmiddels wel een paar Engelsen, een Schot en een Australiër voor zich dulden op de wereldranglijst. Onze grote talenten Jelle Klaasen en Michael van Gerwen blijven steken in de grijze middenmoot en daarachter zie ik weinig licht aan de horizon. Als de afgelopen weken iets hebben duidelijk gemaakt is het dat andere landen ons dichter zijn genaderd, België heeft een echte ster in wording in Kim Huybrechts, Wales heeft Mark Webster en Australië heeft Paul Nicholson en Simon Whitlock. En dan heb ik het nog niet eens over de Engelse talenten die op de deur kloppen. Allemaal spelers die hongerig zijn voor succes, allemaal mannen die omhoog willen.

Buiten onze fantastische spelers hadden we ook nog een zeer trouw fanatiek publiek dat onze helden kwam aanmoedigen en toezingen op de grote toernooien. De invasie van de ‘Orange Army’ op Lakeside was imposant en deed het de thuisspelende Engelsen dun door de broek doen op hun podium. Binnen korte tijd kregen we fantastische toernooien in Nederland met gevulde zalen vol met gepassioneerde oranje aanhang. Ook dat lijkt een ding uit een ver verleden te zijn. Op de toernooien die er zijn heerst een matte sfeer en worden de spelers uit het buitenland nagenoeg net zo hard aangemoedigd als onze eigen spelers, wie heeft daar ooit de aanzet toe gedaan? Natuurlijk na een wedstrijd mag je bewondering tonen voor een prachtige prestatie van een topspeler en natuurlijk mag je juichen voor een 180 van een Engelsman, maar de meeste passie bewaar je toch voor onze eigen mannen? Het is moeilijk om te accepteren, maar zelfs als publiek zijn we voorbij gestreefd. In Ierland zitten de zalen in oktober weer overvol voor de World Grand Prix, tijdens de Premier League is de zaal in Noord-Ierland als eerste uitverkocht en deze landen hebben niet eens een darter van formaat. Afgelopen weekend was de sfeer in de zaal tijdens het European Championship om kippenvel van te krijgen en de Duitsers hebben niet eens een deelnemer! Waar is het mis gegaan in ons land? Hoe zou het zijn geweest als er wel een Duitser had meegedaan en stel dan dat hij het ook nog een paar rondes zou hebben uithouden, ik sluit rellen niet uit. Als Gary Anderson naar Schotland gaat om te spelen in de Premier League worden de Schotten bijkans gek en staan ze als één man achter hun held. Dit kunnen wij ook, sterker nog dit kunnen wij zelfs beter!

Het is nog niet te laat, we hebben nog steeds prima spelers in ons land en ook bij de jeugd zit nog voldoende talent dat wacht op een kans. Ik weet zeker dat de fans van weleer er ook nog zijn en dus moet er iets gebeuren. Verbeter de wereld, begin bij jezelf is een gevleugelde uitspraak, maar we moeten hem ter harte nemen. Ik ga in de aankomende maanden mijn uiterste best doen om voor volgend jaar weer een aansprekend toernooi naar Nederland te halen. Een toernooi dat passie moet uitstralen, waar onze spelers een kans krijgen zich te tonen, maar waar ook de fans zich achter onze jongens kunnen scharen. Oude tijden moeten weer herleven, het kan toch niet zo zijn dat we worden voorbij gelopen door landen als Duitsland, Oostenrijk of Griekenland?

Jacques Nieuwlaat

Reacties