Blog Jacques Nieuwlaat

Vooruitgang gewenst

Gepubliceerd op 01 mei 2011
De winter is definitief verdwenen en dat betekent dat er traditioneel weer veel gedart wordt op grote toernooien in heel Europa. In mijn volle agenda had ik nog een gaatje gevonden om weer eens een keertje naar zo’n toernooi te gaan. Normaal gesproken doe ik dat omdat ik moet werken op zo’n toernooi, als scheidsrechter of als commentator, maar deze keer ben ik als supporter, fan of zoals u wilt chauffeur gegaan.
201105

Zo ging de wekker in huize Nieuwlaat op zaterdag 16 april om 5 uur ‘s-nachts om af te reizen naar Bochum voor de Bull’s German Open. Pot koffie mee, broodjes gesmeerd en nog even Edwin Max en Ryan de Vreede opgehaald in Scheveningen om vervolgens naar onze oosterburen af te reizen. Ook in Duitsland was de lente begonnen en het zou een prachtige dag worden, in ieder geval qua weer.

Het was voor mij de eerste keer dat ik een bezoek bracht aan dit toernooi en ik moet zeggen dat ze het daar goed voor elkaar hebben. Goede banen, mooie locatie en voldoende plek om het darten en recreëren uit elkaar te houden. Maar dan begint het toernooi. Eerst moeten alle spelers zich een kwartier voor aanvang melden aan een wedstrijdtafel die daardoor natuurlijk overbevolkt raakt en dan naar je baan. Ik heb in eerste instantie de wedstrijd van Edwin Max gevolgd en het duurde zeker een kwartier voordat er een schrijver was gevonden. De loting zat Edwin niet mee, hij had de zeer sterke Belg Ronnie Huybrechts getroffen, maar met enig fortuin won Max wel en zat dus in de tweede ronde. Toch blijft het mij verbazen dat er nog steeds gespeeld wordt over de best of 5 legs. Zeker voor de topspelers zit in dat spelsysteem geen enkele verdediging en dus zie je veel verrassingen, maar vooral heel veel nerveus spel in de eerste rondes. Dan in ronde 2, een uur of twee later moet Edwin tegen een mij onbekende Duitser die goed staat te spelen en uiteindelijk verdiend wint. De man staat echter wel tijdens de partij te slurpen uit een glas waar iets van cola in zit. Als Edwin dit merkt tekent hij protest aan bij de organisatie, maar dat blijkt niet zo heel gemakkelijk. Na veel vijven en zessen komt er een beslissing, de Duitser is door naar de volgende ronde want je mag drinken aan de baan, alleen geen alcohol en dat zat er niet in het glas zo bezweert onze oosterbuur. Edwin legt zich erbij neer, maar met tegenzin. Een compleet zinloze regel lijkt mij, waarom leg je de verantwoording bij de spelers als het om dit soort zaken gaat? Er moeten toch gewoon officials zijn die dit soort dingen controleren en daarbij moet er ook gewoon een duidelijke regel zijn. Of je mag drinken of je mag het niet, maar dit zijn halve regels. Desnoods zorgt de organisatie voor flesjes water die mogen worden gedronken, ik zeg maar wat.

Na de tweede ronde gaat het toernooi lekker snel, de rondes worden snel afgespeeld tot ze bij de laatste 64 zijn. Dit is rond een uur of half twee. Dan staan ineens alle banen leeg en wordt er begonnen met een ander toernooi voor de verliezers van de eerste ronde! Ik kon mijn ogen niet geloven. Wie is er op dit lumineuze idee gekomen? En waarom wordt het hoofdtoernooi er 2 uur voor stilgelegd? Onbegrijpelijk. Ik durf van mezelf te zeggen dat ik best veel ervaring heb met het spelen en bezoeken van dit soort toernooien, maar dit had zelfs ik nog nooit meegemaakt.

Ik werk de laatste jaren voor zowel de WDF/BDO waar dit toernooi onder valt als voor de PDC en ik ben gewend dat je dan al snel in een hokje wordt geplaatst. Als ik naar een BDO/WDF toernooi ga ben ik voor velen die man van de PDC en als ik op mijn beurt bij de PDC aan het werk ben dan ben ik die man van de BDO/WDF. Ik zie mezelf helemaal niet als iemand die bij één van beide hoort, ik ben van de ‘D’ die voor Darts staat, niets meer en niets minder. Maar omdat ik beide kanten regelmatig zie kan ik wel een oordeel geven over de organisatie van beide bonden en ik denk dat er nog veel geleerd kan worden van elkaar. Een voorbeeld:

Een PDC vloertoernooi begint om 1200 uur. Je moet je zelf aanmelden voor 11.00 uur. Eén minuut te laat en je speelt niet mee, duidelijke regel die voor iedereen geldt. Vervolgens wordt er geloot, altijd met een vertegenwoordiger van de spelers aanwezig en vervolgens worden om 10 voor 12 de eerste wedstrijden omgeroepen, inclusief aangewezen schrijvers. Er doen ongeveer 128 man mee op 16 banen en het toernooi is altijd om 19.00 uur uiterlijk afgelopen. Ze spelen best of 11 legs. Bij iedere 4 banen staat een zgn. bordofficial die zijn deel van de loting afwerkt totdat er nog 1 speler over is. Die staat in de halve finale. Iedere speler is zelf verantwoordelijk dat hij op tijd bij zijn baan is en als je te laat bent lig je uit het toernooi, geen excuses. Er wordt dus ook niemand meer opgeroepen voor zijn wedstrijd. Als je verliest moet je schrijven en doe je dat niet volgen er boetes. Het loopt als een trein en het is eerlijk voor iedereen want de regels zijn duidelijk.

Ik denk dat de WDF/BDO ook die kant op zou moeten. Mijn voorstel: De top 64 van de wereldranglijst speelt op zondag, volgens hetzelfde principe als bij de PDC. Beginnen om 12.00 uur, klaar om 19.00 uur. Op zaterdag mogen alle ‘andere gegadigden’ spelen in een Open toernooi. Dit kan je best spelen over best of 5 legs. De beste 64 van de zaterdag worden vervolgens op zondag geloot tegen de best 64 van de wereld. Ik zie weinig tot geen nadelen. Je beschermd je topspelers door het format langer te maken en je houd het toernooi overzichtelijk en overal in de wereld hetzelfde. Toch geef je nog steeds nieuwe spelers gewoon de kans om zich te meten met de wereldtoppers. Als je als organisatie dan nog allerlei andere toernooien wil organiseren kun je dat op de vrijdagavond of zaterdagavond doen.

Maar er is natuurlijk nog veel meer mogelijk. Er mag echt wel wat meer naar de spelers worden geluisterd. De programma’s van beide organisaties zitten overvol en je ziet aan alle spelers dat er een soort verzadiging optreed. Je kunt niet meer een heel jaar lang, 52 weken goed zijn. Het moet toch mogelijk zijn om een systeem op te zetten zoals dat ook in de meeste ander sporten bestaat. Tennis is een goed voorbeeld van een structuur die werkt. Ook in het tennis was er jaren geleden een scheiding tussen 2 organisaties zoals dat nu bij het darten is. Nu staat er één organisatie die alle tennissers vertegenwoordigd. Als beginnende wedstrijdspeler speel je in satellite toernooien, als je daar boven komt drijven ga je naar de challenger toernooien en daarboven zitten de ATP toernooien, waaronder zich ook de Grand-Slams bevinden. Het lijkt me de hoogste tijd dat we zo’n systeem ook in het darten gaan krijgen. Het is de hoogste tijd dat alle bestuurders van de WDF/BDO en PDC het verleden laten rusten en gezamenlijk om de tafel gaan om dit te realiseren. Eén grote wereldranglijst en één organisatie is de enige manier om onze sport serieus voor het voetlicht te krijgen in de wereld. Het kan toch niet zo zijn dat ik de enige ben die er zo over denkt? Achteruit kijken hebben we nu genoeg gedaan, er is vooruitgang gewenst!

Jacques Nieuwlaat

Reacties