Blog Jacques Nieuwlaat

De oranje overalls kunnen weer uit de kast

Gepubliceerd op 05 januari 2013
Een jaar geleden was ik al gematigd optimistisch in mij column van januari. Nu kan ik ronduit zeggen dat ‘we’ als dartsnatie terug zijn.
201301 01
201301 02
201301 03

Het dartsjaar 2012 begon al prachtig met de zege van Christian Kist op de heilige grond van Lakeside, maar het jaar werd succesvol door de prestaties van Michael van Gerwen en Raymond van Barneveld. Of alle dartsvolgers het nu leuk vinden of niet, de PDC is in Nederland tegenwoordig de bond die de toon zet op TV en wie zijn toernooien op TV kan tonen voor een groot publiek heeft de meeste exposure en dus ook de meeste aandacht.

Daarom dus ook hier als eerste aandacht voor dat deel van de dartswereld. Michael van Gerwen heeft een transformatie ondergaan in 2012. Met veel overwinningen op de Pro Tour heeft hij zoveel zelfvertrouwen gekregen dat hij nu ook op de TV toernooien eindelijk weer meedoet voor de hoofdprijzen. Een jaar geleden stond hij nog buiten de top 32 en vandaag vind je hem terug op plaats 4, mag hij zich World Grand Prix kampioen noemen en had hij bijna zelfs de eerste wereldtitel te pakken. Hoe snel kan het dus gaan in het darts. Al waren velen in de afgelopen jaren het geloof in hem kwijt geraakt, inmiddels is het talent van Michael weer onomstreden. Een aantal keer heb ik in columns geschreven dat het echt wel goed zou komen met Michael, maar steeds vaker was hoon mijn deel. “Die Van Gerwen komt nooit meer terug”, of “Michael was een one-day-fly”. Ik weigerde dat te geloven en zelfs onlangs nog heb ik mijn woorden durven onderstrepen door weddenschappen aan te gaan met ongelovigen. Voor iedereen die mij het afgelopen jaar wilde afrekenen op het feit dat Mighty Mike in 2012 geen televisietoernooi zou winnen; de kratjes bier zie ik graag tegemoet.

Naast Van Gerwen was ook Raymond van Barneveld succesvol in 2012. Een jaar geleden sprak ik met een gebroken man die in de eerste ronde van het WK had verloren van James Richardson. Hij stond op het punt om zijn darts aan de kant te gooien, maar wilde na een aantal stevige gesprekken met een aantal mensen het toch nog een keer proberen. Het roer werd omgegooid en een nieuw tweejarenplan werd opgezet. Barney speelde in 2012 meer vloertoernooien dan hij in de jaren ervoor had gedaan en ging het darten anders benaderen. Er werd een team geformeerd dat zijn begeleiding op zich nam met daarin mensen die elk op een specifiek vlak expertise hebben. Zo kon Van Barneveld zich bezig houden met het gooien van de pijlen en hoefde hij zich niet met randzaken te bemoeien. Ik ben er van overtuigd dat deze keuze de juiste is gebleken. In het eerste half jaar kwamen de eerste successen met overwinningen op een aantal vloertoernooien, gevolgd door een zege in het EuroTour toernooi van Düsseldorf. Het grootste succes volgde in Wolverhampton waar hij voor het eerst in ruim 5 jaar weer een individuele titel voor zich opeiste tijdens de Grand Slam of Darts. Maar het beste bewijs dat het beter gaat met Barney is niet af te meten aan zeges, maar juist aan nederlagen. Het zou de laatste 4 jaar ondenkbaar zijn geweest dat Raymond na een nederlaag in de halve finale van het WK tijdens de finale gezellig aan zou schuiven bij de uitzending van de finale. Op 1 januari zat hij gewoon aan tafel bij RTL7 om zijn verhaal te doen, pure winst!

Als je een stukje schrijft over darts in januari ontkom je er niet aan dat je het ook hebt over de beide WK’s. We zijn enorm verwend dit jaar want darts doet er weer toe anno 2013. Op het moment dat de voetballers hun kicksen in het vet deden schakelden de mensen in Nederland massaal in op RTL7 om het WK darts te volgen. Alle kijkcijferrecords werden gebroken bij RTL7 met het hoogtepunt op 1 januari toen er bijna 1,8 miljoen mensen de finale bekeken tussen Michael van Gerwen en Phil Taylor. Het WK van 2013 zal de geschiedenisboeken ingaan als het mooiste in jaren, met name voor ons Hollanders. Een herboren Van Barneveld die op overtuigende wijze wist te winnen in grote wedstrijden van Gary Anderson en Simon Whitlock en het supertalent Michael van Gerwen die de tweevoudig wereldkampioen Adrian Lewis van zijn troon stootte en lang onderweg leek de titel te pakken. Dat dit uiteindelijk niet lukte is natuurlijk jammer, maar ik zie dat positief in want nu hebben we volgend jaar in ieder geval nog iets te willen; een Nederlandse WK titel.

Na het PDC WK ben ik zelf naar Engeland gegaan, ten eerste om aanwezig te zijn bij het Awards dinner van de PDC en vervolgens richting Lakeside om met eigen ogen het BDO WK te bekijken. Het Awards dinner was een mooie happening met wederom veel Nederlands succes. Van Gerwen viel 3 keer in de prijzen en Van Barneveld kreeg ook nog een award. Maar het mooiste nieuws van die avond kwam van de topman van de PDC zelf, Barry Hearn. Hij vertelde dat niet alleen in Nederland, maar ook in Engeland Duitsland, Australië en Azië het afgelopen jaar de kijkcijfers tot recordhoogte waren gestegen en met de daarmee gegenereerde extra inkomsten het prijzengeld voor de aankomende jaren aanzienlijk omhoog zal gaan. Niet alleen voor het WK waarbij het aankomend jaar de hoofdprijs een kwart miljoen zal zijn, maar ook alle andere toernooien zullen hier van meeprofiteren.

Nog geen week later liep ik de Lakeside Country Club in Frimley Green binnen en ik moet zeggen dat het toch altijd weer een apart gevoel geeft als ik de deuren doorga daar. In 1993 overkwam me dat gevoel voor de eerste keer en 20 jaar later is het eigenlijk niet anders. Met veel plezier heb ik een paar dagen doorgebracht tussen oude vrienden en nieuwe talenten. Natuurlijk heb ik het gehele toernooi gevolgd en vind ik dat de terechte winnaar uit de bus is gekomen. Scott Waites was verreweg de sterkste over het hele toernooi, het was wel jammer dat Tony O’Shea zijn niveau niet haalde in de finale. Veel mensen stelden vragen aan me via de sociale media en met name kwamen er veel vragen over het niveauverschil tussen beide WK’s. Nu is het moeilijk om te ontkennen dat er inderdaad een verschil is - zeker voor wat betreft de gemiddeldes - maar verklaarbaar is het wel. De heren bij de PDC spelen tegenwoordig 9 toernooien op TV en die spelers hebben dus veel meer ervaring met het spelen onder de druk van camera’s en publiek dan de spelers op het BDO WK waarvan de meesten slecht 2 of 3 keer per jaar onder deze omstandigheden spelen. De druk is voor hen dus veel hoger om juist op dit toernooi te presteren. Tel daar bij op dat je voor de echt goede partijen toch echt 2 spelers nodig hebt die elkaar opstuwen naar een topniveau en het verschil is volgens mij aardig verklaard. Het is dus ook niet zo gek dat het verschil op bijvoorbeeld de Grand Slam of Darts een stuk kleiner is. Op de vloer zijn de verschillen al helemaal minimaal. Maar goed; ik bekijk iedere wedstrijd als een partij op zich en ik zie liever een spannende partij met 90 gemiddeld dan een veegpartij waarbij 1 van de spelers 108 gooit, maar dat is mijn mening.

In het aankomende jaar zal er weer meer darts op TV zijn dan het afgelopen jaar dat vol zat met andere grote sportevenementen dus voor ons als dartsliefhebbers de kans om te laten zien welke potentie de sport heeft op TV. Persoonlijk zit mijn agenda al nagenoeg vol met allerlei leuke toernooien en evenementen waar ik ongelooflijk veel zin in heb en ik heb me ten doel gesteld om in 2013 het darten op (middelbare) scholen onder de aandacht te gaan brengen. Een eerste aanzet hiervoor is al gedaan en ik weet zeker dat jullie er binnenkort meer over zullen horen. Na de grote hype van het darten in Nederland tussen 1998 en 2007 hebben we nu ook een paar jaar het dal gezien, nu is het tijd om de nieuwe berg te gaan beklimmen en te zorgen dat we ook in de toekomst verzekerd blijven van aandacht en talent. Kortom: De oranje overalls kunnen weer uit de kast, we doen weer echt mee!

Ik wens iedereen een prachtig en gezond 2013. Ik hoop dat er met veel plezier gekeken zal worden naar de uitzendingen van RTL7 en vergeet niet mee te praten via twitter met #rtl7darts. Ook ik ben daar te vinden, @jjnieuwlaat

Jacques Nieuwlaat

Reacties