Blog Jacques Nieuwlaat

Belgische invasie in dartsland

Gepubliceerd op 01 oktober 2012
Op het afgelopen European Championship haalde Kim Huybrechts de halve finale en inmiddels staat hij in de top 32 van de wereld, België komt er aan!
201210 01
201210 02
201210 03

In mijn dartsjeugd, opa vertelt… Had je Leo Laurens, Stefan Eeckelaert, Johnny Deley, Bruno Raes en Bob Renard om zo maar eens een rijtje goede Belgische darters op te noemen. Ik heb het dan over het eind van de jaren ’80, begin jaren ’90. In die tijd waren de heren uit België de beste darters uit Europa, Groot-Brittannië even buiten beschouwing gelaten. De Belgen regeerden op bijna alle toernooien die er werden georganiseerd in Nederland. In die tijd waren dat veelal zgn. HDM toernooien, genoemd naar het Hollands Darts Magazine. Dat blad organiseerde zijn eigen ranglijst en toernooien konden zich daar bij aansluiten. Hoe meer prijzengeld er te verdienen was, hoe hoger de status. Je had kleine toernooien, HDM-C, iets groter werd HDM-B en de grootste toernooien waren de HDM-A en HDM-Super toernooien. Met name in die laatste 2 categorieën regeerden onze Zuiderburen.

Ik was zelf een groot fan van Leo Laurens, in mijn ogen was hij de beste van het stel en hij won dan ook regelmatig de middelgrote en grote toernooien in Nederland en de rest van Europa. Nog steeds ben ik er van overtuigd dat hij The Embassy in 1997 zou hebben gewonnen als hij niet in de kwartfinale in de laatste set van Steve Beaton had verloren, maar natuurlijk is voor die stelling geen bewijs te vinden. Helaas is Laurens na The Embassy van 1997 verdwenen uit het darten, ik heb wel eens gehoord dat zijn gezondheid hem in de steek heeft gelaten maar zeker weet ik dat niet. Toevallig kwam ik zijn vaste koppelmaat Stefan Eeckelaert wel een tijdje geleden tegen. Samen waren ze schier onverslaanbaar, in mijn misschien wat geromantiseerde gedachten dan in ieder geval. Stefan dart wel weer een beetje en ik heb een partijtje van hem staan kijken. Hij verloor zijn partij van een jongen waarvan ik de naam niet meer ken, maar hij zal een jaar of 20 geweest zijn en had natuurlijk geen idee tegen welke grootheid hij zojuist had mogen spelen. Stefan feliciteerde zijn tegenstander en ging een pintje halen. Nog steeds dezelfde mooie stijl van spelen en nog steeds dezelfde aardige bescheiden man van 20 jaar geleden, alleen niet meer de power van toen. De enige wiens hart bloedde was ik, immers ik heb hem in zijn topdagen meegemaakt en het genoegen gehad tegen hem te mogen spelen, dat jochie had toen geen schijn van kans gemaakt.

Maar ik dwaal te ver af want ik wil hier geen les geschiedenis neerschrijven, maar juist over het heden praten. Na de periode Laurens, Eeckelaert hebben we nog een tijdje mogen genieten van Eric Clarys. Hij is nog altijd de enige Belg met een TV titel op zijn naam toen hij in 1995 de Winmau World Masters won. Toch heeft Eric mij nooit zo kunnen bekoren als zijn voorgangers. Wel een ongelooflijk aardige vent en ik heb enorm veel respect voor de hoeveelheid werk en tijd die hij heeft geïnvesteerd in zijn carrière. Hij ging naar de PDC en dat was zeker in die tijd niet gemakkelijk. Het verhaal van Eric is er één met een trieste afloop, in 2006 valt hij van een ladder en breekt zijn elleboog, hij zal nooit meer op niveau kunnen spelen met zijn rechterarm. Daarna is het een tijdje stil rondom de Rode Duivels. Pas in 2012 doen er voor het eerste weer 3 mee aan een WK. Bij de BDO is dat Geert de Vos en bij de PDC zijn dat Kurt van de Rijck en Kim Huybrechts.

In 2010 maakte ik voor het eerst echt goed kennis met de nieuwe lichting van Belgische darters. Dat was tijdens de WDF Europe Cup die dat jaar in Turkije werd gehouden. Ik was daar als scheidsrechter bij en het Belgische team zou dat jaar het teamevent weten te winnen met in de gelederen de mannen die ruim een jaar later hun debuut zouden maken op de WK’s. Dat team deed wat hun illustere voorgangers nooit was gelukt, de titel pakken. Ik herinner me nog dat ik vorig jaar in Nuland tegen de officials van de PDC zei dat ze moesten letten op met name Kim Huybrechts, die kon wel eens ver komen dacht ik. Hoongelach was mijn deel want niemand van hen had natuurlijk ooit van hem gehoord, maar Kim bewees mijn gelijk al meteen dat weekend door 2 goede resultaten neer te zetten en zich te plaatsen voor het European Championship. En zoals de Engelsen zo mooi kunnen zeggen: “And the rest is history”. Ook op het afgelopen WK maakte hij grote indruk door bij zijn debuut de kwartfinale te halen en nu, nog 9 maanden verder is hij al de top 32 van de PDC binnengekomen. Het lijkt voorlopig niet op te kunnen bij hem, maar hij zal ongetwijfeld ook tegen die onverwachte tegenvallers aan gaan lopen zoals iedereen dat doet en dan zal blijken hoe goed en vooral mentaal sterk hij is.

Kim Huybrechts is voorlopig het boegbeeld van de Belgische dartssport. Hij presteert, niet alleen op de lokale toernooien, maar met name op het grote podium. Het afgelopen European Championship zal een voorlopig hoogtepunt voor hem zijn geweest met een plek in de halve finale. Ik hoop van ganser harte voor de sport in België dat hij nog mooiere prestaties zal neerzetten en dat daar dan ook de media aandacht bij komt die het verdient. Toch wil ik de druk van het gehele Belgische darten niet alleen op zijn schouders leggen, ook Geert de Vos en Kurt van de Rijck moeten zich meer in de picture proberen te spelen en ik denk daarbij dat de grote broer van Kim, Ronnie Huybrechts ook een rol kan spelen. Ronnie, Geert en Kurt zitten qua niveau niet ver bij Kim vandaan en dat betekent dat de Belgische toekomst er rooskleurig uitziet.

Jacques Nieuwlaat

Reacties