Voor het eerst in 5 jaar hebben we weer een wereldkampioen mogen toejuichen. Christian Kist wint afgelopen januari het WK van de BDO en is daarmee de opvolger van Barney.

Ten eerste wil ik Christian natuurlijk ook via deze weg nogmaals feliciteren met deze prachtige prestatie, want dat is het natuurlijk. Voor het eerst in ruim 10 jaar heb ik een WK vanuit mijn luie stoel gevolgd en ik moet zeggen dat me dat soms moeilijk is gevallen. Ik ben zo gewend geworden om “anders” naar wedstrijden te kijken dat ik in het begin moeite had om te genieten van het spel. Maar vanaf de kwartfinales heb ik heerlijk ouderwets zitten genieten van een, zeker voor Nederland, prachtig toernooi. In een tijd waarin social media een steeds belangrijkere plaats lijkt in te nemen bereikten mij al snel de vragen die tegenwoordig erbij lijken te horen. “Is deze wereldtitel van Kist wel een echte want de BDO stelt toch niets meer voor?” Was één van de eerste die ik kreeg, maar er volgden er nog veel meer in hetzelfde genre. Of het typisch Nederlands is om een topprestatie meteen te willen terugbrengen tot een woensdagavond competitie wedstrijdje weet ik niet, maar het stoort me wel. Natuurlijk is dit een echte wereldtitel en natuurlijk telt deze mee. Je kunt immers alleen maar de spelers verslaan die tegenover je staan aan het bord en dat de dartswereld gescheiden is in twee helften doet niets af aan de prestatie. Denk je nu echt dat wanneer Tony O’Shea of Ted Hankey de titel hadden gewonnen iemand had gezegd dat ze geen wereldkampioen waren? Nee toch.

Wel is het een feit dat de BDO zo langzamerhand een probleem begint te krijgen. De laatste 5 jaar is de uittocht van topspelers richting de concurrent toch echt een probleem aan het worden. Je ziet spelers ook steeds sneller de overstap maken. Daar waar een jaar of tien geleden spelers zeker nog een jaar of 5 à 10 bleven proberen om de BDO WK titel te veroveren zijn ze nu al heel snel verdwenen. Dave Chisnall stapte vorig jaar over, een jaar na zijn verloren Lakeside finale en dit jaar was het de beurt aan Dean Winstanley om hetzelfde te doen. Daarmee krijg je een tweedeling in het deelnemersveld bij de BDO. Aan de ene kant heb je de oude garde met Adams, O’Shea, Walton en Fitton en aan de andere kant heb je ieder jaar allemaal jonkies waarvan het grote publiek geen idee heeft wie het zijn. Dat zorgt er dan ook voor dat de televisie zenders minder geïnteresseerd zijn. Op TV moeten gewoon de bekende koppen verschijnen en dat is iets wat bij de PDC beter is verzorgt.

Januari is normaal gesproken de maand waarin ik het wat rustiger aan doe. Na een zeer hectische november- en decembermaand is het goed om ook even aan wat andere dingen dan darts te denken. Toch is daar nog niet zo heel veel van terecht gekomen en dat heeft vooral te maken met de goede ontvangst in Nederland van het PDC WK Darts. RTL7 heeft er uitgebreid aandacht aan besteed en het is in het land zeer goed ontvangen. Ondanks het feit dat we geen Nederlander in de kwartfinale hadden zijn de kijkcijfers prima geweest, met name op de twee dagen in het nieuwe jaar. Naast mijn werk als commentator en als scheidsrechter doe ik ook regelmatig demonstraties en workshops darten met een groot aantal spelers. De laatste jaren zag je daarin een afname van het aantal aanvragen, maar in januari kwam de stroom van aanvragen behoorlijk op gang. Bedrijven zijn weer geïnteresseerd in een middagje darten met hun klanten en darts cafés zijn weer op zoek naar een bekende naam die een avondje langs komt om zijn kunsten te vertonen en weten de weg naar mijn <a href="http://www.ietsmetdarten.nl" target="_blank"> website</a> weer te vinden. Dit is altijd het eerste teken dat een sport weer in de lift zit en wat dat betreft gaat het dus weer de goede kant op. 

Het WK was een belangrijke graadmeter voor RTL7 om te zien of darten nog steeds een toekomst heeft als TV sport en die vraag is in ieder geval volmondig met “ja” beantwoord. Dit jaar zullen de toernooien van de PDC daarom weer ruim aandacht krijgen bij RTL7 te beginnen met de World Cup of Darts van de PDC dat al het aankomende weekend wordt gespeeld. Nederland is titelverdediger omdat Raymond van Barneveld en Co Stompé in 2010 de titel pakten. Dit jaar zal Raymond zijn titel verdedigen met Vincent van der Voort aan zijn zijde. Laten we hopen dat zij a.s. zondag met de beker omhoog staan en ze het darten nog een extra zetje in de rug geven.

Eind januari ben ik ook nog even naar Engeland geweest, Barnsley om precies te zijn om een bezoekje te brengen aan de Q-School. In 4 dagen krijgen spelers de kans om zich daar te plaatsen voor het PDC circuit en een ieder die zich sterk genoeg voelt mag een kans wagen. Zelden heb ik zo’n hoog niveau gezien van een groep spelers waarvan ik een groot deel helemaal niet kende. De legs die onder de 15 darts werden uitgegooid waren niet te tellen. Dean Winstanley moest zich ook via deze weg plaatsen voor een tourkaart van de PDC en hij had er 3 dagen voor nodig om dit voor elkaar te krijgen en dan heb je het hier over de nummer 3 van de wereld bij de BDO. Ook hij kon niet geloven hoe zwaar het was om je hier doorheen te moeten worstelen, maar hij kreeg het wel voor elkaar. Dat lukte ook een andere bekende naam; Les Wallace. De Schotse wereldkampioen van 1997 gaat dit jaar aan een comeback beginnen en ik had de eer om hem een paar dagen van dichtbij mee te maken. Ik heb in het verleden regelmatig met Les gewerkt en de hernieuwde kennismaking was erg leuk. Oude verhalen werden weer even opgehaald; ooit was ik zijn eerste tegenstander op de Dutch Open nog geen maand nadat hij wereldkampioen was geworden, en bijna had ik van hem gewonnen. De leuke herinneringen die hij nog steeds koestert over Nederland, maar we spraken met name over de toekomst. Hij heeft er weer zin in, Les Wallace. Met hulp van een sponsor en een nieuw management is hij vast van plan om mee te doen aan het PDC circuit en zijn eerste prioriteit is plaatsing afdwingen voor de UK Open. Ik heb Les 3 dagen zien spelen en als ik daar op afga dan gaat hem dat wel lukken en zullen we McDanger in juni terug zien voor de camera’s, want neem maar van mij aan dat wanneer hij zich plaatst, hij zijn eerste wedstrijd op baan 1 zal spelen.

Aan het einde van mijn maandelijkse stukje nog even terug naar Christian Kist. Hij is vanuit het niets nu ineens wereldkampioen geworden en dat brengt een heleboel aandacht met zich mee. Aandacht waar hij natuurlijk geen ervaring mee heeft en waar hij aan zal moeten wennen. Laten we nu allemaal niet het verwachtingspatroon te hoog stellen en denken dat Kist meteen alle toernooien waar hij aan meedoet zal winnen. Dat gaat namelijk absoluut niet gebeuren kan ik alvast verklappen. Toen Jelle Klaasen in 2006 de wereldtitel pakte verwachtte iedereen ineens wonderen van Jelle en werd hij al heel snel afgemaakt toen hij niet aan de torenhoge verwachtingen kon voldoen. Dat is unfair en ik hoop dat alle volgers Kist een beetje speelruimte gunnen. Geef hem de tijd om te groeien in zijn rol als wereldkampioen en geef hem ook de gelegenheid om te verliezen zonder direct een oordeel klaar te hebben, dan kunnen we nog heel lang genieten van hem. Daarbij hoop ik dan ook altijd maar dat Christian de juiste mensen om zich heen verzamelt. Er zijn bij succes genoeg haaien die een stuk van het vlees willen hebben en daarbij gouden bergen beloven, maar niets waarmaken. Als Christian daarin advies zou willen hebben verwijs ik hem naar de man die dit allemaal zelf heeft meegemaakt, vanuit een vergelijkbare positie; Jelle Klaasen. Bellen kost niet zoveel in deze tijd en social media is al helemaal gratis, net als mijn advies. Wel even een andere bijnaam want als je “lippenstift” wordt genoemd moet je wel heel veel uitleggen iedere keer. Mij leek Dutch Dynamite wel een aardige, bekt lekker internationaal.

Laten we van 2012 een topjaar maken, in ieder geval qua darts. Ik hoop dat er veel gekeken zal worden naar de uitzendingen van RTL7 en vergeet niet mee te praten via twitter met #rtl7darts. Ook ik ben daar te vinden, @jjnieuwlaat

Jacques Nieuwlaat