De World Cup wordt sinds 1977 gehouden onder auspiciën van de World Darts Federation. Het toernooi wordt in 1983 geopend voor dames en in 1999 wordt tenslotte ook de jeugd uitgenodigd. Het toernooi staat te boek als het officiële wereldkampioenschap, maar heeft toch beduidend minder aanzien dan de officieuze WK's van de BDO en PDC. In de vroege jaren zijn het vooral de Engelsen die overheersen onder aanvoering van John Lowe en Eric Bristow. De singletitel gaat tussen 1981 en 1991 altijd naar één van beide. Op koppelgebied zijn ze al helemaal bijna onverslaanbaar van de eerste 7 edities winnen ze er zes. Bij de heren wint Engeland het overall klassement tot 2003 op 2 uitzonderingen na altijd. Vanaf 2005 wint Nederland telkens het eindklassement bij de heren tot 2009. Bij de dames is het toch een iets ander verhaal; overall wint Engeland wel het meest, maar landen als de USA, Nieuw Zeeland en Nederland pakken toch ook hun successen. Vooral Nederland kent vanaf de 90'er jaren veel successen, zowel bij de heren, de dames als de jeugd. Roland Scholten is de eerste Nederlandse herensingle kampioen in 1993. Van Barneveld laat zich 3 keer kronen tot individueel kampioen in 1997, 1999 en 2003. Dick van Dijk is de meest verrassende kampioen ooit in 2005. Bij de dames zijn Valery Maytum in 1987 en Francis Hoenselaar in 2001 de beste van de wereld. De World Cup wordt in 1991 (Zandvoort) en 2007 ('s-Hertogenbosch) in Nederland gehouden.
